Foto's die je zelf maakt van je eigen werk mag je gewoon op je website zetten. Staat er een herkenbaar persoon op, of iemands huis, tuin of interieur, dan vraag je eerst toestemming aan die persoon. Een kort berichtje waarin de klant ja zegt is genoeg om er later geen discussie over te hebben.
Wat je zonder vragen mag gebruiken
De foto die jij zelf maakt, is van jou. Als hovenier mag je dus een foto van een door jou aangelegd terras op je website zetten, als kapper een foto van een kapsel dat je hebt geknipt, als schilder een gevel die je hebt gedaan. Het auteursrecht op de foto ligt bij degene die hem maakt, en dat ben jij.
Dat verandert op het moment dat er iets of iemand anders in beeld komt. Een herkenbaar gezicht, een huis met huisnummer erbij, een woonkamer vol persoonlijke spullen: dan gaat het niet meer alleen om jouw foto, maar ook om de privacy van je klant. Niet omdat er een boete om de hoek ligt, maar omdat je klant het vervelend kan vinden dat zijn achtertuin op internet staat.
De simpele vuistregel
Kun je de foto aan de klant laten zien met de vraag "vind je het goed als die op mijn website komt?" zonder dat je je ongemakkelijk voelt? Dan zit je waarschijnlijk goed. Voelt die vraag spannend, dan is dat precies het signaal dat je hem moet stellen.
Zodra er mensen op staan
Voor herkenbare personen geldt portretrecht. In het kort: iemand die duidelijk herkenbaar in beeld staat, mag zich verzetten tegen publicatie. Gebruik je een foto van een klant commercieel (en je website is commercieel), dan heb je toestemming nodig. Bij kinderen vraag je het aan de ouders.
Hetzelfde geldt voor je eigen medewerkers. Een teamfoto zet je niet zomaar online omdat iemand toevallig in dienst is. Vraag het, en spreek ook af wat er gebeurt als iemand weg gaat. Een oud-medewerker die nog jaren op je website staat, is voor beide kanten raar.
Toestemming vraag je op het moment zelf, met de foto erbij, niet maanden later per mail aan iemand die je nauwelijks nog kent.
Zo vraag je het en zo leg je het vast
Het makkelijkste moment is direct na de klus, als de klant tevreden is en je toch je telefoon in je hand hebt. Laat de foto zien en vraag of je hem mag gebruiken. Doe dat concreet, want "voor promotie" is te vaag.
Wat je noemt
Welke foto het is, waar je hem gebruikt (website, Google-profiel, social media), en of er een naam of plaatsnaam bij komt. Veel klanten vinden de foto prima maar hun naam niet, of andersom.
Hoe je het vastlegt
Een appje of mailtje met "ja, prima" is genoeg. Bewaar dat in een mapje of bij het klantdossier. Werk je veel met beeld, zet dan één zinnetje in je offerte of opdrachtbevestiging, met de mogelijkheid om nee te zeggen. Trekt een klant zijn toestemming later in, haal de foto dan gewoon weg. Daar ga je geen discussie over voeren om één plaatje.
Wat je op je website wel en niet laat zien
Een foto wordt sterker als er context bij staat, maar die context verraadt soms meer dan nodig. Schrijf "vrijstaande woning in de omgeving van Apeldoorn" in plaats van de straatnaam met huisnummer. Zo laat je zien dat je in die regio werkt zonder iemands adres rond te bazuinen.
Let ook op wat er onbedoeld in beeld staat: een kenteken, post op de deurmat, kinderfoto's aan de muur, een pakketje met naam erop. Even inzoomen voor je uploadt scheelt gedoe.
En gebruik beschrijvende alt-teksten bij je foto's. Dat helpt bezoekers die slecht zien, en Google en AI-zoekmachines begrijpen er beter door wat je doet. Beschrijf dus het werk ("nieuw aangelegde border met natuursteen rand"), niet de klant.
Samengevat
- Foto's die je zelf maakt van je eigen werk mag je gebruiken.
- Staat er een herkenbaar persoon op, dan vraag je toestemming. Bij kinderen aan de ouders.
- Ook het huis, de tuin of het interieur van een klant is privacygevoelig, zeker met adres erbij.
- Vraag het op de klus zelf, en bewaar het ja'tje in een appje of mailtje.
- Haal een foto weg als iemand erom vraagt, zonder discussie.
- Let op kentekens, namen en post die onbedoeld in beeld staan.