Categorieën hebben zin zodra je blog zo groot wordt dat een bezoeker iets moet kunnen terugvinden, grofweg vanaf een stuk of tien artikelen. Tags hebben voor de meeste mkb-sites geen zin: ze maken extra pagina's zonder eigen inhoud, die niets toevoegen voor je bezoeker en in Google alleen maar ruis geven. Een handvol duidelijke categorieën en goede interne links doen het werk waarvoor je tags dacht nodig te hebben.
Wat categorieën en tags eigenlijk zijn
Allebei zijn het etiketten die je aan een artikel hangt, en allebei krijgen ze automatisch een eigen pagina op je website. Zet je een artikel in de categorie "onderhoud", dan ontstaat er een pagina met alle artikelen uit die categorie. Hetzelfde geldt voor een tag: hang je het label "voorjaar" aan drie artikelen, dan is er ineens een pagina met die drie artikelen erop.
Het verschil zit in de bedoeling. Een categorie is een vak in je kast: elk artikel ligt in precies één vak, en samen dekken de vakken je hele blog. Een tag is een losse sticker: je kunt er zoveel plakken als je wilt, op elk artikel, zonder systeem. Dat verschil klinkt klein, maar het bepaalt wel of je iets bouwt waar een bezoeker wijzer van wordt of een berg half gevulde pagina's.
Waarom die archiefpagina's ertoe doen
Google behandelt zo'n categorie- of tagpagina gewoon als een pagina van je website. Staat er alleen een lijstje titels op en verder niets, dan is dat een pagina met weinig eigen waarde. Eén of twee van die pagina's is geen probleem. Dertig tagpagina's met elk twee artikelen erop is wel een probleem: het maakt je site onduidelijk, en af en toe toont Google zo'n archiefpagina in plaats van het artikel zelf, waardoor de bezoeker in een tussenlijstje belandt in plaats van bij zijn antwoord.
Een categorie is een vak in je kast. Een tag is een losse sticker. Vakken helpen, stickers stapelen zich op.
Waarom tags meestal meer kosten dan ze opleveren
Tags voelen gratis. Je typt een woord in, klaar. Maar elke tag die je aanmaakt, moet je daarna onderhouden: gebruik je hem consequent, of staat er over een jaar zowel "tuinonderhoud" als "onderhoud tuin" als "tuin"? In de praktijk gebeurt dat laatste bijna altijd, en dan heb je drie pagina's die elk een deel van dezelfde artikelen tonen.
Daar komt bij dat vrijwel niemand op je website op een tag klikt. Bezoekers komen binnen via Google of via een link, lezen het artikel en klikken hooguit door naar iets wat je onderaan aanraadt. Een wolk met twintig labels in de zijbalk wordt nauwelijks gebruikt. De moeite die je erin stopt, zie je nergens terug.
De eerlijke vuistregel: gebruik geen tags, tenzij je er een concrete reden voor hebt die je in één zin kunt uitleggen. Kun je dat niet, laat ze dan weg of zet ze uit.
Zo richt je je categorieën wel goed in
Een paar praktische regels waarmee je er in korte tijd uitkomt.
Houd het klein. Drie tot zeven categorieën is voor een mkb-blog ruim genoeg. Elke categorie moet minstens drie of vier artikelen bevatten, anders is het geen vak maar een lade met één ding erin.
Gebruik de woorden van je klant. Noem een categorie "onderhoud en storingen" en niet "servicepropositie". Je categorienamen komen in je menu en in het webadres terecht, dus ze mogen best de taal bevatten waarop mensen zoeken.
Eén categorie per artikel. Zet je een artikel in drie categorieën, dan verschijnt hetzelfde stuk op drie lijsten en wordt het voor zowel bezoeker als Google onduidelijk waar het thuishoort.
Maak van je categoriepagina een echte pagina
Houd je een categorie aan, zet er dan een korte inleiding boven: twee of drie zinnen die uitleggen waar deze artikelen over gaan en voor wie ze bedoeld zijn. Daarmee wordt het een pagina met eigen inhoud in plaats van alleen een lijstje. Bij een onderwerp waar je echt veel over schrijft, kan zo'n overzichtspagina na verloop van tijd zelf gevonden worden.
Wat je beter doet in plaats van labels stapelen
Wat lezers wél gebruiken, zijn links in de tekst. Verwijs vanuit je artikel naar het artikel dat het logische vervolg is, met een duidelijke linktekst ("hoe je dat aanvraagt lees je hier" werkt slechter dan "zo vraag je een vergunning aan"). Zet onderaan twee of drie verwante artikelen neer, handmatig gekozen. Dat helpt je bezoeker verder en laat Google zien welke artikelen bij elkaar horen, zonder dat je er één extra archiefpagina voor hoeft aan te maken.
Heb je al een blog met tientallen tags: ruim ze op in één keer. Kies de paar die je echt gebruikt, haal de rest weg, en laat de oude tagpagina's doorverwijzen naar de bijbehorende categorie. Daarna heb je er geen omkijken meer naar.
Samengevat
- Categorieën: drie tot zeven, één per artikel, in de taal van je klant.
- Tags: alleen als je in één zin kunt uitleggen waarom. Anders weglaten.
- Zet een korte inleiding boven elke categoriepagina, dan is het een echte pagina.
- Links in je tekst en een handmatig lijstje verwante artikelen werken beter dan labels.
- Te veel tags? Opruimen en doorverwijzen naar de categorie.